Stichting Almeerse Botter AM1
Dit jaar geen Graved Lax, maar gebakken Marinier tijdens de toast op de behouden vaart! Na het startsein heisen we de zeilen en vertrekken we als tweede richting Breezandijk. De kluiver zette we erbij en al snel varen we De Vriendschap voorbij. Als eerste komen we Breezandijk binnen. Niet eerder waren we daar zo snel! En vele van onze bemanning was er nog niet eerder geweest.
De overtocht van Almere naar Den Oever is gelukt. 8 personen pakken hun tassen in en de pannen pruttelden vandaag nog op het vuur. Nog een kleine 20 uur en dan zal het startsein worden gegeven voor de Zachtebedrace van 2024!
We hebben er ontzettend veel zin in en hopen natuurlijk dat de weergoden ons goed gezind zijn.
Twee van onze vaste schippers zijn er dit jaar helaas niet bij, waarvan een altijd voor het eten zorgde. Want… slecht eten, daar doen we niet aan. Al is de tocht nog zo zwaar, een goede maaltijd brengt altijd weer een lach op ieders gezicht. Daarom heb ik de recepten mogen ontvangen en doe ik mijn best om onze groep vrijwilligers te verwennen met heerlijke maaltijden. We proberen zo veel mogelijk voor te bereiden, want koken tijdens het zeilen is een kunst apart. Wat het dit jaar is geworden, blijft nog even een verassing!
Na de finish worden alle GPS gegevens verzamelt en kunnen we zien wat we hebben gevaren. Ook is onze opdracht van de taart te zien. Zonder navigatie een figuur varen blijkt lastiger dan je denkt. Niemand heeft de punten voor de opdracht gehaald… Maar wij hebben wel een mooi figuur gevaren… Natuurlijk was dit heel bewust zo gedaan zeggen we dan
Na het optellen van de punten zijn we vierde gebleven. Daar zijn we trots op. Wat was het weer een prachtige Zachtebedrace. Grote dank aan de organisatie en tot volgend jaar!
Als vierde komt de AM1 om 15.49 aan onder luid applaus. Riekus, Ron en Coen, ontzettend bedankt dat jullie met veel enthousiasme deze 72 uur hebben geschippert. Het was een feestje om erbij te zijn! Nu afwachten wat onze definitieve eindstand in de wedstrijd zal zijn, maar eigenlijk maakt dat ook niet meer uit. We hebben deze race gefinished en dat is al een prestatie op zich!
Rarara.
Niets is wat het lijkt. Droogvallen is lastiger dan je denkt. Wij zijn Natgevallen en hebben ook nog iets gejut. Over 1,5 uur is het water hoog genoeg voor de laatste opdracht, wat nog een stukje varen is. Dan op naar de finish.
Het is koud, knus en toch georganiseerd. Want elke wacht moet alles weer in de waterdichte tas. Om de 4 uur een wissel in de nacht. Het geeft bijzondere foto’s en gesprekken. Meedoen aan de zachtebed is beter én goedkoper dan de psycholoog!
Er groeien bomen op het wad en er ligt zand onder het water.
