Stichting Almeerse Botter AM1
Traditioneel de knaller op de AM1 als het om eten gaat. Op de dag van de start kijkt iedereen al uit naar dit moment. Rendang met Sajourboontjes en een rucola salade met Parmezaan en Granaatappel.
Een uitdaging was het wel. Met windkracht 3-4 zeilend op een twee pits gastel op je knieën de maaltijd bereiden.
Ondertussen ook nog opkruizen, dus de pannen gleden alle kanten op. Maar het is gelukt en we hebben tegelijk kunnen eten tijdens een lange rak.
Na een paar uur dobberen en roeien om de vaart erin te houden. Trok een half uur voor Breezanddijk de wind aan. Heel fijn. Vlak voor Breezandijk maken we een opschieter en komen we op het fok het haventje in Breezanddijk binnen. We worden vanaf de kant bekeken door kampeerders in campers en wandelaars. Wat doen die mensen daar toch raar met die boot. Half grootzeil even bijgezet en ondertussen roeien. Guus die de dijk op rent om ons lintje op te hangen en Marjan en Robin jutten nog wat. Al gauw heeft het kijkend publiek door wat er gebeurd. Er komt nog een deelnemend schip naar binnen. Al zwaaiend verlaten we Breezanddijk. Gauw met de stroom mee richting Harlingen.
ik navigeer op de zon.
Zonnebril,
Babybell kaasje
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes en dat ook leuk vinden.
Verwarmde wc bril voor de puts
Buil wind
Droogpak voor de roeidollen
Handdoek
Adapter voor de WC bril
Autoracewagen venrtieldopje verpakkingsnietje
Extra batterij pack voor bereik om te kunnen internetten
Texelstroom 6 ton
Haarelastiekje
De geheime opdracht
Muggenmelk
Olifantentemmer stuurstokje
Grommer
En wat nemen jullie mee naar de ZBR?
Om 09.30 mocht de envelop met de extra opdracht open. In de opdracht stond een woordzoeker.
Ga 30 minuten vissen, je mag stoppen bij beet. En in het cadeautje zat een visdraad met haakje.
David besluit de vislijn in elkaar te zetten en aan de achterkant van de boot de lijn uit te gooien. Vlak voor de eindtijd hebben we beet, maar bij het binnenhalen schiet de vis toch los. Van euforie naar een “ah wat jammer”. Eigenlijk vonden we het ook niet zo erg. We zien de vissen liever zwemmen. We vonden het een leuke en verrassende opdracht!
Nu we inmiddels voor anker liggen hebben we wel een heel mooi hulpmiddel om de stroming te meten. Om zeker te weten dat we geen vis vangen heeft Coen een mooie oplossing bedacht.
Conclusie, de stroming is 4 meter per seconde. Omgerekend 1 knoop stroming vanaf de bodem. We moeten dus sneller zeilen dan 1 knoop om vooruit te komen.
dat gaan we proberen, met grootzeil, fok en kluiver én tegelijkertijd roeien.
Op weg naar Harlingen, omdat de stroom tegen is, en de wind afneemt zeilen we vooruit, maar gaan we achteruit. Een bijzondere ervaring. Wat doe je dan… Je gooit je anker uit en wacht tot de stroming dood valt of je keert om. Dat laatste doen we niet. We willen naar Harlingen. Dus gaat het anker overboord en wachten we. Ondertussen is genoeg tijd voor andere activiteiten om ons te vermaken op dit prachtige wad.
Een deel van de bemanning pakt de bucket list erbij om deze af te vinken. We vieren deze met aardbeien + slagroom. Wow
zeehonden, krabbetjes en een prachtig uitzicht. Nu wordt het tijd voor ploegendienst. De ploeg die vannacht aan de beurt is zoekt de kooi op, de ochtendploeg houdt de wacht. Om 10 voor 10 komt de kont vast, om 1 over 10 de kop ook. We liggen.
Zoals we allemaal wel weten, is het werk op een botter nooit klaar. Om 1 uur is het droog genoeg rondom de boot om een lek onder de waterlijn op te zoeken. Guus trekt zijn droogpak aan, klimt naar beneden, en zingt “ik ben een zeehond!”. De kitspuit komt erbij, en daarna maken we met een plamuurmes er een mooi kunstwerk van.
Dan nog even het anker verplaatsen, en het zeehonden pak mag weer uit. Om half 3 is de nachtwacht aan de beurt. De boot komt netjes los, en we zetten weer koers richting de Texelstroom
We roepen de wachttoren van Den Helder op met de marifoon en vragen toestemming om via Den Helder onderlangs naar Noorderhaaks te zeilen. We komen mooi uit met de veerdienst van Texel en er naderen geen grote vrachtschepen dichtbij, waardoor het oversteken van de vaargeul ook soepel verloopt.
Eerder dan gepland komen we aan bij Noorderhaaks. Wat een prachtig eiland! Het ligt vol met zeehonden. Op een diepte van 1.80 meter laten we in 1 klap het fok zakken en gaat het anker uit. Als het laagwater is liggen we voor de afgesproken tijd vast. Dat moet namelijk voor 22.10. Het is nu 21.15 en het waterpeil is 120 cm… Dat gaat de goede kant op. Het water zal nog wat zakken en dan kunnen we ons met het anker precies op het juiste moment vastleggen. Noorderhaaks zijn we allen nog nooit naartoe gevaren. Zelfs Coen niet die al jaren met de AM1 vaart. Deze race dus de tweede keer dat we een nieuw stuk zien van het wad. Jammer dat het nu donker wordt en er maar zo kort hebben kunnen genieten van dit mooie uitzicht.
De wekker gaat zo om 02.30 dan gaat het zachtebedritme van start, het ritme waarin we in 2 ploegen zeilen en hopen dat we nu niet meer droogvallen en kunnen zeilen.
Zodra het waterpeil hoog genoeg is, gaan vertrekken we hier en gaan we richting de Zachtebed.
Het nachtzeilen gaat beginnen! Welterusten.