We liggen stil, te wachten tot het tij keert en we onze weg naar Ameland kunnen vervolgen. Met zijn tweeën houden we de wacht. Het gaat regenen en provisorisch bouwen we een piepklein tentje van het grootzeil. Met mijn dubbele zeilpak aan voel ik me nu als een sardientientje in een blik gepropt. We hebben thee gezet en nadat de regen over ons heen is getrokken genieten we van een mooi uitzicht.
