Stichting Almeerse Botter AM1
Zonnebril,
Babybell kaasje
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes en dat ook leuk vinden.
Verwarmde wc bril voor de puts
Buil wind
Droogpak voor de roeidollen
Handdoek
Adapter voor de WC bril
Autoracewagen venrtieldopje verpakkingsnietje
Extra batterij pack voor bereik om te kunnen internetten
Texelstroom 6 ton
Haarelastiekje
De geheime opdracht
Muggenmelk
Olifantentemmer stuurstokje
Grommer
En wat nemen jullie mee naar de ZBR?
Om 09.30 mocht de envelop met de extra opdracht open. In de opdracht stond een woordzoeker.
Ga 30 minuten vissen, je mag stoppen bij beet. En in het cadeautje zat een visdraad met haakje.
David besluit de vislijn in elkaar te zetten en aan de achterkant van de boot de lijn uit te gooien. Vlak voor de eindtijd hebben we beet, maar bij het binnenhalen schiet de vis toch los. Van euforie naar een “ah wat jammer”. Eigenlijk vonden we het ook niet zo erg. We zien de vissen liever zwemmen. We vonden het een leuke en verrassende opdracht!
Nu we inmiddels voor anker liggen hebben we wel een heel mooi hulpmiddel om de stroming te meten. Om zeker te weten dat we geen vis vangen heeft Coen een mooie oplossing bedacht.
Conclusie, de stroming is 4 meter per seconde. Omgerekend 1 knoop stroming vanaf de bodem. We moeten dus sneller zeilen dan 1 knoop om vooruit te komen.
dat gaan we proberen, met grootzeil, fok en kluiver én tegelijkertijd roeien.
Op weg naar Harlingen, omdat de stroom tegen is, en de wind afneemt zeilen we vooruit, maar gaan we achteruit. Een bijzondere ervaring. Wat doe je dan… Je gooit je anker uit en wacht tot de stroming dood valt of je keert om. Dat laatste doen we niet. We willen naar Harlingen. Dus gaat het anker overboord en wachten we. Ondertussen is genoeg tijd voor andere activiteiten om ons te vermaken op dit prachtige wad.
Een deel van de bemanning pakt de bucket list erbij om deze af te vinken. We vieren deze met aardbeien + slagroom. Wow
zeehonden, krabbetjes en een prachtig uitzicht. Nu wordt het tijd voor ploegendienst. De ploeg die vannacht aan de beurt is zoekt de kooi op, de ochtendploeg houdt de wacht. Om 10 voor 10 komt de kont vast, om 1 over 10 de kop ook. We liggen.
Zoals we allemaal wel weten, is het werk op een botter nooit klaar. Om 1 uur is het droog genoeg rondom de boot om een lek onder de waterlijn op te zoeken. Guus trekt zijn droogpak aan, klimt naar beneden, en zingt “ik ben een zeehond!”. De kitspuit komt erbij, en daarna maken we met een plamuurmes er een mooi kunstwerk van.
Dan nog even het anker verplaatsen, en het zeehonden pak mag weer uit. Om half 3 is de nachtwacht aan de beurt. De boot komt netjes los, en we zetten weer koers richting de Texelstroom
Als je geluk hebt, kan je tijdens de ZBR een wandeling maken over het wad. Nu wij vastgelopen zijn hebben we de luxe hier optimaal van te kunnen genieten! Natuurlijk nemen we het afval wat we vinden mee (er ligt gelukkig niet veel), want ook die moeite wordt tijdens de ZBR beloond. De zeehonden liggen wat verder bij ons vandaan en die genieten net als wij van het zonnetje dat steeds meer schijnt.
De samenstelling van de bemanning is niet elk jaar hetzelfde, maar de tradities bij de ZBR en ook bij de AM1 worden niet vergeten. Zo genoten we van een heerlijk visje bij het palaver en ontbrak ook de Graved Laks en de toast op de behouden vaart niet.
We hebben dit jaar ook weer een gast aan boord. Friso van De Trui gezellig met ons mee.
Natuurlijk geen ZBR zonder Riekus zijn zege.
En voor zaterdagavond is er weer een heuse feestmaaltijd voorbereid.
Proost!
Nouja, dat doet de zon altijd natuurlijk, maar nu zien we hem soms ook tussen de wolken door!
Het is weer droog rondom de boot, dus we hebben allemaal mooie wandelingen gemaakt over het wad. Ondertussen begint de verveling toe te slaan, we hebben zelfs nog wat kit gezet op de buitenkant van de boot. De ankerlijn is nog een extra lijn aan gezet, en nog wat verder uitgelopen. Er was zelfs tijd voor een groepsfoto met hulp van de marine:
We gaan straks een warme lunch doen, en dan hopen dat er nog wat te zeilen valt vanavond!
Helaas, we waren er al bang voor, het hoog water is deze ochtend niet hoog genoeg. Er moet toch echt nog 20 cm bij…
Dan zit er niets anders op dan uitslapen en wachten op het volgende hoog water, dat belooft wat hoger te zijn.