Een voordeel van verliezen is dat je als eerste de prijs mag ophalen en de lekkerste fles drank (ook alcoholvrij) mag komen ophalen. Wij denken de eerste te zijn, maar er is een schip wat eerder dan ons de handdoek in de ring heeft moeten gooien. Ook zij krijgen een applaus. Het gaat tenslotte om de ervaring!
Wij worden 7de, krijgen een extra prijs omdat het ons toch is gelukt de paardenreddingsboot demonstratie op Ameland te fotograferen. Een fles Nobel en we krijgen ook nog het boek “De sterkste verhalen van Ameland”. Zou er iets over de Piet Scheve plaat instaan?
We sluiten de dag af met een heerlijke maaltijd tezamen met de bemanning die de botter morgen weer richting Almere gaan overvaren.
Om 14.45 is het zover! De toeter van de finish van de ZBR. Ondanks dat we op de motor binnenkomen krijgen we een applaus. Want we hebben het toch maar weer geflikt met elkaar.
Wij zijn trots want we hebben al onze doelen behaald.
1: plezier hebben, 2: iedereen lichamelijk heel houden, 3: de boot heel houden. Dat we een DSQ hebben, dat geeft niet meer. We hebben heel veel genoten en geleerd van dit avontuur. We weten nu hoe je zelfs met te weinig water, met inzet van ons allen, doorzettingsvermogen en een beetje geluk, toch weer los kan komen.
Samenwerken, elkaar in hun waarde laten, niet boos worden als het tegenzit, zorgen voor elkaar, genieten wanneer het kan én lekker eten, dat is onze kracht! Met elkaar waren we een super goed team! Volgend jaar een nieuwe ZBR met nieuwe kansen en uitdagingen. We kijken er nu al naar uit!
Groeten van Coen, Guus, Sem, Marjan, Hans, Robin, Natacha en Marloes
Om 01.00 uur in de nacht gaan twee van ons in de kleren en leggen het anker van de boot op de juiste plek. Je kan, als je bent drooggevallen heel goed zien waar het het diepst is. Rekening houdend met de stroming van opkomend tij en de windrichting kan je dan je anker zo leggen dat je jezelf iig de juiste kant optrekt en niet jezelf de ondiepte weer optrekt. Een zwaar klusje want zo een anker weegt wat en het wad kan soms flink blubberig zijn.
Om 02.30 horen we een weerbericht via de marifoon. Er is 40! cm verlaging bij Terschelling. Onze schipper van dienst kijkt naar buiten. Nou mensen, het duurt nog wel wat langer. Ga maar weer slapen.
Om 04.30 stapt de wacht die de boot heeft vastgevaren uit hun bed, we krijgen extra hulp van Coen met het liften van het zware anker.
Het laatste stukje van de reis kan beginnen! Redden we het nog om om 17.00 in Den Oever te zijn?
We passeren de scheidingston O15-NB12. Hier hebben we zaterdag nog een loding gedaan. Het is opkomend tij, we varen in de vaargeul. Het is diep genoeg maar we hebben wel stroom tegen. Pas om 13.00 ergens als we bij de dijk zijn bij Breezanddijk zal de stroom met ons mee zijn. Dan ga je ineens zo 3 knopen sneller. Nu dus niet. De motor moet hard werken om de 4, 4,5 knopen voorwaarts te halen. Met nog ruim 35 mijl te gaan betekend het dat we nog zo’n 9 uur moeten varen. In theorie komen we om uiterlijk 16.00 aan. Het gaat ons lukken!
De zon komt op, de lucht kleurt prachtig oranje, de natuur ontwaakt. De tonnen worden fluoriserend roze en groen. Vogels duiken de zee in voor hun visje, weer andere zwermen vogels vliegen langs je heen om naar een andere plek te gaan. Een zeehond laat zijn kopje zien en de aalscholvers drogen hun veren op het drooggevallen wad.
Bij Harlingen passeren ons een aantal prachtige schepen. Iets van een soort vlootschouw of Koningsdag varen? Het is er nog laagwater en je ziet nu heel goed de (pollen)dam die er ligt waar we twee nachten ervoor langsheen zijn opgekruist. Hier wil je echt niet tegenaan varen, we zien de rotsblokken nu liggen. Maar goed dat deze voorzien zijn van rode staken die je in de nacht goed kunt zien.
We moeten nog 1 wantij over, het Oosterom en het hangt erom of we eroverheen komen. Nu we niet zeilen maar motoren is het iets makkelijker omdat je directer en gericht kan sturen. Nachtvaren is bijzonder. Het is zo donker dat je ervaart dat de sterren je licht geven. Het is zo donker, dat je de tonnen van de route maar moeilijk kan spotten. Zeker als ze rood zijn. Er zit wel een reflectie op. En met hele goede zaklampen schijnen we die aan, maar de tonnen zijn niet rondom voorzien van reflectie. Hoe bijzonder ook, maar meestal zie je die reflectie niet continue omdat de reflectie van de ton dus aan de zijkant zit. Je zoekt dan naar een klein lichtje in de verder van de donkere horizon.
We moeten nog 2 tonnen om over het wantij te komen. We zijn een half uur “te laat”, het lijkt te gaan lukken, maar helaas. Bij ton 050 liggen we vast. 2 tonnen nog en dan waren we over het wantij. We gooien het anker uit en gaan rekenen. Om 03.00 zou het water weer hoog genoeg zijn. We duiken ons bed in. De mensen van de shift van 00.00-04.00 (hondenwacht), die om 20.00 zijn gaan slapen, mogen blijven liggen.
Om 08.00 een extra opdracht, op zondag. Voor velen nog erg vroeg. Voor ons een beetje een onhandig tijdstip. We liggen vast. Heel erg vast. Bovenop een zandplaat en de verwachting is maar 40cm water erbij. Het is nu laag water. Betekend dat we maar 75cm water hebben ongeveer. We hebben 95cm nodig. Wat gaan we doen. Wij zijn dus helemaal niet bezig met de opdracht, maar met het graven van een geul. In de hoop dat we loskomen vanavond. En niet pas woensdag!
De opdracht kan niet treffender. Of we ons plan wat we nog denken te gaan doen door willen geven en wat ons plan was. Enz. En hoeveel punten we denken te halen.
Dat antwoord weten we wel. Een DSQ of een DNF, in beiden gevallen dus 0 punten.
Toch houden we de moed erin. Er is ook een rust moment, naast het graven van de geul en het bedenken van ons plan. We besluiten dit alsnog te delen. Inmiddels dus al plan E en mogelijk F. We gaan het zien.
De haven in en na een bepaald punt weer uit varen op zeil in Harlingen. De motor mag standby, maar die wil je niet gebruiken.
Hoe dichterbij Harlingen hoe meer lampjes. Ondertussen goed opletten. Want de scheepvaart gaat door. Komt de boot naar je toe, of toch niet. Focus, dan gaat het lukken.
We weten waar we heen moeten en behouden de rust, zodat de helft van onze bemanning kan slapen. Er komen twee hele grote schepen de haven in. We besluiten even te wachten en iets verder door te varen. Met de wind van achteren varen we de haven in. Dat betekend tegen de wind in de haven uit. Het is er smal, dus we moeten een paar overstagjes maken. We varen uiteindelijk Harlingen uit en gaan richting Vlieland. Dat leek alsof we daar redelijk makkelijk naartoe konden gaan. De wind is toch net iets ongunstig, waardoor we vaak overstag moeten. Het is wel een route met veel tonnen en al gauw komt de zon weer op en zetten we thee en bakken we eieren met kaas en spek. Goedemorgen Wadden, Goedemorgen ZBR deelnemers. Op naar weer een mooie dag vol avontuur!
Een mooie tocht, kruizen tegen de wind in bijna langs de dijk. We halen boten in wanneer het ons eindelijk is gelukt om de kluiver erbij op te zetten. Mooie foto’s van onze mede zeilers.
Bij Breezandijk besluiten we toch de haven in te varen en de ton over te slaan, dit is niet zonder risico. We vinden het een leuke opdracht dus gaan ervoor!
Onze botter heeft een nieuwe mast, en we moeten allemaal even wennen. Hoe trim je de zeilen het beste, de lijnen gaan door de war, we hebben allemaal materialen nodig die we al een tijdje niet hebben gebruikt. En alles is ZWAAR op zo een botter.
Het aankomen in Breezandijk gaat goed. Ons plan om weg te varen was ook super. We draaide door de wind, het grootzeil ging omhoog, dat ging niet snel genoeg, het fok ging erbij om meer vaart te maken, maar dat was het nog te snel, waardoor we te veel naar lager wal werden geduwd en ineens. Plof in de drek..vast 2 uur voor laagwater. De ST16 is er ook, die kan mooi afkijken hoe het niet moet en het lukt ze. Voor ons betekend het dat wegvaren op zijn vroegst drie uur na laagwater te proberen valt.
We hijsen de zwarte bal in de mast, doen de anker verlichting aan en iedereen heeft even rust. Om 00.00 gaan we een nieuwe poging wagen. Hoe… dat blijft nog even een verassing.
Ik lig verstopt in de fok op het voordek, nog 1 persoon ligt buiten, 6 man slapen binnen. Ondertussen lukt het ook de LE66. De wind is gaan liggen en het tij komt langzaam op, dat betekend dat je iig niet terug geduwt wordt de haven in. Wat als… Dit is Zachtebed. Het loopt altijd anders dan gepland.
